PSYCHOTERAPIA PSYCHOANALITYCZNA DOROSŁYCH
Psychoterapia psychoanalityczna to przede wszystkim poszukiwanie znaczenia, ponieważ rozwój psychiczny zachodzi pod warunkiem, że nasze doświadczenia uzyskają znaczenie wskutek wewnetrznego przepracowania.
Rozwój staje się możliwy dzięki zdolności przeżywania różnych doświadczeń, a nie poprzez ich unikanie lub rozpadanie się pod ich wpływem. Dlatego psychoterapia umożliwia stawianie pytań dotyczących siebie i swojego życia, wspólne z psychoterapeutą zastanawianie się nad nimi i znajdywanie sposobu rozumienia, które pomaga lepiej radzić sobie z różnymi uczuciami, problemami i wyzwaniami.
Rozwój staje się możliwy dzięki zdolności przeżywania różnych doświadczeń, a nie poprzez ich unikanie lub rozpadanie się pod ich wpływem. Dlatego psychoterapia umożliwia stawianie pytań dotyczących siebie i swojego życia, wspólne z psychoterapeutą zastanawianie się nad nimi i znajdywanie sposobu rozumienia, które pomaga lepiej radzić sobie z różnymi uczuciami, problemami i wyzwaniami.
Psychoterapia psychoanalityczna jest głębokim podejściem w rozumieniu psychiki, osobowości, całości funkcjonowania człowieka, czyli naszych zmagań dotyczących uczuć, przeżyć, myśli, symptomów cielesnych oraz relacji ze sobą i z innymi. Jej głębokość wynika z uznania, że oprócz świdomych uczuć, myśli i zachowań mamy także nieświadome życie wewnętrzne - czyli zapomniane, czy wyparte doświadczenia, przeżycia, konflikty i uczucia, które nieświadomie nami kierują, czy pod których jesteśmy wpływem. Dlatego psychoterapia psychoanalityczna umożliwia poznanie przyczyn, czy źródeł oraz znaczenia własnych dolegliwości lub trudności oraz bardziej trwałą zmianę.
Chodzi o odkrycie w sobie wewnętrznej zdolności do rozwoju, ciekawości, zdolności do uczenia sie na podstawie doświadczenia (tego, co każdy ma, choć czasem głeboko ukryte). A następnie wyzwolenie tej zdolności, czyli sprawienie, abyśmy mogli pełniej żyć. Ponieważ pomimo naszej woli i starań jesteśmy często bezradni wobec czegoś, co jest w nas sprzeczne, niejasne, nieświadome. Terapeuta pomaga pacjentowi zrozumieć i odkrywać połączenia między odczuciami, myślami, zachowaniami, fantazjami i snami oraz związki między tym, co dzieje się w jego życiu psychicznym, a tym, czego doświadczał w przeszłości i jak przebiegał jego rozwój.
Tworzenie, rozwijanie i pogłębianie relacji pomiędzy pacjentem a terapeutą umożliwia dotarcie do głębszych uczuć, fantazji i konfliktów wewnętrznych, bo daje poczucie bezpieczeństwa rozwijające się w ramach tej więzi. Ważna jest więc trwałość i częstotliwość kontaktu pomiędzy pacjentem i terapeutą.
Moje doświadczenie zawodowe i zainteresowania obejmują problemy takie, jak:
- depresja, stany dysforyczne, stany maniakalno - depresyjne - poczucie pogubienia, dezorientacji w sobie i w relacjach, wynikające z tego trudności w aktywnym i dobrym przeżywaniu życia; trudności w formułowaniu i realizacji życiowych celów; niskie poczucie własnej wartości;
- zaburzenia lękowe i nerwicowe - różnego typu, od stanów paniki do lęku uogólnionego, napięcia psychicznego i w ciele towarzyszącego codzienności; wynikające z tego wycofywanie się, unikanie i bierność skutkująca "traceniem życia";
- osamotnienie i trudności w kontaktach z innymi, brak satysfakcjonujących związków, wchodzenie w związki destrukcyjne,
- problemy charakterologiczne i zaburzenia osobowości, w tym borderline,
- zaburzenia i zmienność nastroju - poczucie niekontrolowania i nierozumienia własnych uczuć, lęki i napady złości, poczucie chaosu i odrealnienia; czucie się "zamrożonym", odłączonym od uczuć, siebie i innych, wskutek przeżytych doświadczen traumatycznych, bądź innych powodów trudności z radzeniem sobie z przytłaczającymi emocjami;
- zaburzenia obsesyjno – kompulsyjne (natręctwa), trudne do opanowania nawyki (jedzeniowe, seksualne, różne inne obsesje), powstałe jako sztywne obrony mające zagłuszyć inne głębsze problemy;
- zaburzenia psychosomatyczne – symptomy cielesne i chorobowe, które nie znajdują uzasadnienia na podłożu medycznym (np.różnego rodzaju bóle);
- trudności w adaptacji do nowych okoliczności życiowych – zmiany lub straty - pracy, bliskiej osoby, nowa rola życiowa, zmiana środowiska, kryzys w związku, kryzys rozwodowy, choroba; przechodzenie do kolejnych faz życia, upływ czasu – bycie matką/ ojcem nowo narodzonego dziecka, dojrzewanie, wchodzenie w dorosłość, kryzys wieku średniego, przekwitanie, starzenie się; "Przejściu"- niezależnie od wieku i etapu, na którym sie dokonuje - zawsze towarzyszy zachwianie równowagi, utrata, zmiana, niepewność i nieznane;
- trudności wynikające z i towarzyszące homoseksualności, biseksualności, niepewności własnej orientacji seksualnej lub identyfikacji płciowej;
- problemy lub dylematy okresu nastoletniego - budowanie tożsamości, stopniowe oddzielanie się od rodziny pochodzenia, eksplorowanie świata społeczego, nowych relacji oraz niepokój i niepewnośc z tym związana;
Wszystkich zainteresowanych psychoterapią psychoanalityczną zapraszam na konsultację.
